Ξέρεις εκείνες τις μέρες που νιώθεις ότι το σώμα σου «δεν σε ακολουθεί»;
Που προσπαθείς, αλλά τίποτα δεν δείχνει να αλλάζει;
Η πρώτη μου σκέψη παλιά ήταν πάντα:
«Κάτι κάνω λάθος. Δεν προσπαθώ αρκετά. Δεν είμαι αρκετή.»
Αλλά όσο περνούσε ο καιρός, μέσα από τις πιο δύσκολες στιγμές μου, κατάλαβα κάτι πολύ σημαντικό:
Το σώμα μου δεν με τιμωρεί. Μου μιλάει. Μου ζητάει βοήθεια.
Μπορεί να είναι πρησμένο. Μπορεί να κάνει κατακρατήσεις.
Μπορεί να μη ταιράζει πια στα ρούχα που κάποτε μου ήταν άνετα.
Και ξέρεις τι; Δεν είναι εκδίκηση.
Είναι ένας τρόπος να μου πει: “Κάτι δεν πάει καλά. Στάσου λίγο. Άκουσέ με.”
Όταν δεν κοιμάμαι καλά, το σώμα μου αντιδρά.
Όταν τρώω άτσαλα, νιώθει βαρύ, κουρασμένο.
Όταν είμαι στρεσαρισμένη και ξεσπάω στο φαγητό, δεν με “εκδικείται” .
Προσπαθεί να με παρηγορήσει. Να με κρατήσει όρθια.
Δεν είμαι τέλεια… και ευτυχώς βέβαια. Δεν ακολουθώ πάντα το “σωστό” πρόγραμμα. Δεν το έκανα ποτέ και σίγουρα δεν χρειάζεται η τόση τελειότητα. Κάποιες μέρες ξεχνιέμαι, άλλες απλά δεν έχω αντοχές. Κάποιες μέρες “σέρνομαι” και αυτό δεν θα αλλάξει.
Γιατί… κάθε φορά που κάνω έστω και ένα μικρό βηματάκι προς τη φροντίδα… ένα ποτήρι νερό παραπάνω, μια βόλτα στον ήλιο, ένα “σήμερα θα προσπαθήσω λίγο παραπάνω γιατί το αξίζω”… το σώμα μου ανταποκρίνεται.
Με αγκαλιάζει πίσω. Μου λέει “σε περίμενα”. Μου φωνάζει με τον τρόπο του “ΜΠΡΑΒΟ”.
Δεν χρειάζεται να είσαι αυστηρή με τον εαυτό σου για να δεις αλλαγή.
Χρειάζεται να τον αγκαλιάσεις. Να τον καταλάβεις. Να τον φροντίσεις. Να του δώσεις χρόνο!
Όχι επειδή “πρέπει να αλλάξεις”, αλλά επειδή σου αξίζει κάτι καλύτερο.
Μπορούμε να αλλάξουμε πολλά. Όχι με τιμωρία.
Με τρυφερότητα. Με συνέπεια. Με αλήθεια. Με αυτοφροντίδα!
Είμαι εδώ για να το κάνουμε μαζί.
Χωρίς πίεση. Με αγάπη.
Με αγάπη,
Ραμόνα | Shape It Girl
